
Ուղղափառությունից սարսափում են միայն հերետիկոսները, այսինքն՝ ոչ-ուղիղ կամ ոչ-ճշմարիտ դավանանք ունեցողները
Քրիստոսի Սուրբ Եկեղեցին ունի մի քանի հատկանիշ, որոնց միջոցով ճանաչվում է տարաբնույթ շեղված մոլորություններից, և դրանցից մեկը ՈՒՂՂԱՓԱՌՈՒԹՅՈՒՆՆ է, որը նշանակում է Քրիստոսի կողմից Առաքյալների միջոցով մարդկությանը փոխանցված վարդապետությանը ուղիղ ու անշեղ ձևով հետևորդություն։
Սա քաղաքական բնորոշում չէ, այլ Ճշմարտությանը հետևելու ամրագրում է։
Սակայն պատմական, քաղաքական և այլ հանգամանքներից ելնելով՝ դարերի ընթացքում Եկեղեցում տեղի են ունեցել բաժանումներ։ Հայոց եկեղեցին բերել և մեր օրեր է հասցրել Ե դարում Եփեսոսի Տիեզերաժողովի ժամանակ ամրագրված ու վավերացված ուղղադավանությունը, որ նույնն է թե ՈՒՂՂԱՓԱՌՈՒԹՅՈՒՆԸ։








