Սարսափելի բան ա մարդկային կորուստը, սարսափելի՜. Նավասարդ Խաչատրյան
Հուղարկավորության էի. Որ կողմ շրջվում եմ՝ արցունք ա, ճիչ ա, արտաքինից հանգիստ թվացող, բայց ներսում ցավից պայթող սիրտ ա։ Նայում ես ու մտածում՝ «հեռացողն իրո՞ք մեկ հոգի էր»։ Թվում է թե հա։ Բայց չէ... Մահացողի հետ՝ մահանում են շատ շատերը... Գուցե ոչ ֆիզիկապես, բայց, մահանում են՝ էն ճչացողները, էն արտասվողները,…