Վայրկյան առաջ ուզում էի կանտակտի մեջ մտնել նրանց հետ, ովքեր Հադրութից անարգել հասել էին Սղնախ
Գյուղ մտնելուն պես սպեցի կամանդիրը պիկապի վրայից կորդով լիկվիդացրեց Սղնախի գերեզմանի մեջ գտնվող АГС-ի հաշվարկը։ Նոր էինք մտել գյուղ, հանկարծ լսվեց առաջին կրակոցը դիմացի տան դարպասի տակից և կողքիս տղեն ընկավ գետնին, ում չէի ճանաչում։ Այդ պահին մեզ ճիշտ իրավիճակին վերադարձրեց սպեցի կարճահասակ, բայց հնարամիտ հրամանատարը, ով արագ կողմնորոշվելով գոռաց՝ կանտակտ աջից և մուխայով առաջին հարվածը տվեց մեջները, որից հետո գոռալով ասաց՝ նետել նռնակները։ Մոտ 22 հոգի էինք ու արդեն ունեինք մեկ զոհ։ Թվում էր, թե դասական օրինակի նման պետք է մինչ 20 վարկյանը ոչնչանայինք, բայց արագ կողմնորոշվելու շնորհիվ սկսեցինք ճնշել նրանց։