Երբեմն տեսնում եմ ֆեյսբուքյան հարթակում սրտաճմլիկ գրառումները և մյուս կողմից, պրակտիկ բախվում դրան հակառակ մի շարք խնդիրների …
Արցախի և արցախցու համար կյանք ու կռիվ տվողները միայն երևում են սոցիալական հարթակներում իրենց կիսումներով,ստատուսներով և մեկնաբանություններով կամ էլ տեղի անտեղի բոլոր խոսակցություններում ամեն ինչին դեմ են ու քննադատություններում միակն են…(սա չի վաբերվում իրական ուժերին,ում գործերը ամեն վայրկյան են երևում)
Բայց հետաարքիր է ,որտե՞ղ են մնում մեր հայրենասիրական կոչերը,երբ մենք մեր <<հավի բները>> առանց որևէ հարմարության (կներեք արտահայտությանս համար,ուրիշ կերպ անվանել չեմ կարող աչքիս տեսածը ամեն անգամ ) 60000 դրամով ենք տալիս միայնակ ու անպաշտպան մարդկանց ….իրենք նույն արցախցիներն են մի մոռացեք…
Եվ սա ռաջին դեպքը չէ, սա միակ խնդիրը չէ ,որն հակառակն է ապացուցում մեր վարքում և սա միայն արցախցուն կամ Արցախին չի վերաբերվում …
Մենք նույնն ենք և մեր քաղաքում և ինքներս մեր հետ …
Մենք շատ սիուն կամ տգեղ մեկնաբանություններ կարող ենք միայն գրել ` տանը նստած, ընդ որում միայն վերնագիրը կարդալով…
Մտածում եմ …
մի օր հնարավոր է կշռադատենք ամեն ինչ և արև լինի…
