Էլի հերթական փրփուրներից կախվելը մնում է մեզ բնորոշ գիծ։ Ամեն մի օրը պետք է ծառայի մեր ուժեղացմանը, մեր կողքինին հայրենասիրություն ու մարդասիրություն քարոզելուն։ Հայը հային ատամներով պահելուն, հայը հային եղբայրաբար սիրելուն.. հա’յ կանայք, մեզնից է կախված մի ամբողջ ազգի կամ ծաղկունք ապրելը, կամ էլ անխնա տակնուվրա լինելը… Ասում են, աշխարհում ամենադժվար բանը անդաստիարակ դաստիարակողին դաստիարակելն է.. իրար պիտի քույրաբար սիրենք ու հոգ տանենք… այլ տարբերակ չկա։
Ամեն օրով ցավ եմ ապրում, երբ երկրի ներսում այսքան դառնաղի պատկեր եմ տեսնում։ Ի՞նչ ունենք կիսելու.. ինչ, ասեք հասկանամ։ Միթե բոլորս նույն սկզբունքով չենք գալիս ու գնում։ Եկեք արժանապատվորեն ապրենք իրար կողք կողքի ու նկարագիրը ճիշտ պահենք էէ՜ն իսկական հայի։
