Իրանի Իսլամական Հանրապետության իսլամական հեղափոխության առաջնորդ Այաթոլլա Խոմեյնին, Իմամ Ալի Խամենեին, որոնց կյանքը ուսումնասիրելու առիթն եմ ունեցել, իսկապես կարելի է համարել իրանական խոհափիլիսոփայության իրենց ժամանակների մեծագույն մտածողներից։

Պետական կառավարման գործում Իմամ Ալի Խամենեի այս միտքը ուղղակի աչքերիս առաջ բացեց այսօրվա կառավարիչների խղճալի տեսքը.

«Եթե երբևէ երկրի պաշտոնյաների մեջ հայտնվեն ոչ համարձակ և թույլ պաշտոնյաներ, ինչպես շահ Սոլթան Հուսեյնը, ապա եթե նույնիսկ ժողովրդի մեջ լինի խիզախություն և պատրաստակամություն, ապա պետական գործին և Իսլամական Հանրապետության վերջը կգա, որովհետև վախկոտ և պարտված պաշտոնատար անձինք խիզախ ժողովուրդներին դարձնում են թույլ ժողովուրդներ»։