Թեհրանը հարվածում է Իսրայելի «նավթային զարկերակին». Ադրբեջանը դառնում է դիմակայության նոր ասպարեզ։ Իրանական մամուլը հանդես է եկել նախաձեռնությամբ, որը կարող է արմատապես փոխել տարածաշրջանի էներգետիկ քարտեզը՝ դադարեցնել ադրբեջանական նավթի մատակարարումները Իսրայել:Հեղինակավոր իրանական Khabaronline պարբերականում հրապարակման առիթ է հանդիսացել Իսրայելի տնտեսության խոցելիության վերլուծությունը, և եզրակացությունն անսպասելի է եղել. ճնշման գլխավոր կետը գտնվում է ոչ թե Հորմուզի նեղուցում, այլ Կովկասում և Կասպից ծովում:Թվերն խոսում են իրենց փոխարեն. 2025 թվականին Ադրբեջանից Իսրայել նավթի ներկրումը հասել է օրական 94 000 բարելի, ինչը 31%-ով ավելի է, քան նախորդ տարի։ Իսրայելի ընդհանուր ներկրման մեջ ադրբեջանական նավթի մասնաբաժինը կազմել է աննախադեպ 46,4%. փաստացի Իսրայել ներկրվող ամեն երկրորդ բարելը ստացվում է հենց Բաքվից:Իրանցի ռազմավարները կարծում են, որ Հորմուզի նեղուցի արգելափակումը լոկ «աղմկահարույց, բայց կարճաժամկետ» քայլ է, որը շուկան կկարողանա փոխհատուցել պաշարների և այլընտրանքային երթուղիների հաշվին։Նրանց կարծիքով՝ շատ ավելի արդյունավետ է հարվածել մատակարարման այն շղթային, որն անցնում է Կասպից ծովով, Կովկասով և Թուրքիայով։ Նավթը Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան (ԲԹՋ) խողովակաշարով հասնում է թուրքական նավահանգիստ, որտեղից էլ տանկերներով փոխադրվում է իսրայելական նավահանգիստներ։ Իրանի համար այս երթուղու առավելությունն այն է, որ, ի տարբերություն Պարսից ծոցի, այն հեռու է ԱՄՆ-ի սևեռուն հսկողությունից:Middle East Eye-ի բարձրաստիճան աղբյուրներն ուղղակիորեն հայտարարել են, որ Իսրայելն «Ադրբեջանի միջոցով կատարում է իր կեղտոտ աշխատանքն ընդդեմ Իրանի»։ Այս համատեքստում ԲԹՋ-ին հարվածելու սպառնալիքը, որով անցնում է Իսրայել նավթի բոլոր մատակարարումների մոտ 30%-ը, դադարում է հիպոթետիկ լինելուց:Հետաքրքիր է նաև Թուրքիայի դիրքորոշումը։ Իրանցի վերլուծաբանները ենթադրում են, որ Անկարան սահմանափակ լարվածության դեպքում կբավարարվի քաղաքական բողոքներով, քանի որ ուղղակի միջամտությունը «թանկ կնստի նրա վրա և սպառնում է իր շահերին»։ Իսկ Բաքուն, հայտնվելով երկու հրդեհի արանքում՝ մի կողմից ի դեմս Անկարայի և Թել Ավիվի ռազմավարական դաշնակիցների, մյուս կողմից՝ գրգռված Թեհրանի, ռիսկի է դիմում դառնալ այս աշխարհաքաղաքական հակամարտության գլխավոր զոհը:Իրավիճակը սրվում է ընդհանուր ֆոնով. Իրանին ԱՄՆ-ի և Իսրայելի համատեղ ավիահարվածներից հետո Թեհրանն արդեն հրթիռային և անօդաչու թռչող սարքերի հարվածներ է հասցրել Կատարի, Սաուդյան Արաբիայի, ԱՄԷ-ի և Օմանի նավթագազային ենթակառուցվածքներին։ Brent տեսակի նավթի գները 2024 թվականի հուլիսից ի վեր առաջին անգամ գերազանցել են բարելի դիմաց 85 դոլարը։ Այս ֆոնին Իսրայելի համար «ադրբեջանական փականը» փակելու կոչը հանդես է գալիս ոչ թե պարզապես հռետորաբանություն, այլ պատերազմը Կովկասի էներգետիկ հաղորդակցություններ տեղափոխելու մտածված պլան։Մնում է հարցը. պատրաստ է արդյոք նույն տարածաշրջանում գտնվող Հայաստանը այս դիմակայության հետևանքներին, և արդյոք նա չի դառնա հերթական մանրադրամը մեծ խաղում, որտեղ Իրանի, Թուրքիայի և Իսրայելի շահերը հատվում են նրա սահմաններին: