Հայտնի Բի Բի Քինգը, բլյուզի և ջազի հենասյուներից մեկը, իր խմբի հետ եկավ Երևան 1978 թվականին։ Նրանք մնացին “Անի” Ինտուրիստ հյուրանոցում։
Մեծ Ֆիլհարմոնիկ դահլիճում նրանց համերգից մեկ օր առաջ նրանք ազատ էին և ընթրեցին ռեստորանում։ Մենք երեքով նվագեցինք այնտեղ։ Առանց որևէ խոսք ասելու, նրանք վեր կացան, գնացին իրենց սենյակները, վերադարձան իրենց գործիքով և լուռ կանգնեցին մեր կողքին։
Եվ այսպես սկսվեց չորսժամյա ջեմ սեյշնը։ Շատերը կային, ամբողջ բեմը լեփ-լեցուն էր, մարդիկ լցվում էին փողոցից։
Մինչ ես նվագում էի, Բի Բի Քինգը մատնացույց արեց ինձ և ինչ-որ բան ասաց թարգմանչին։
Ընդմիջման ժամանակ ես հարցրի նրան, թե ինչ է ասել մաեստրոն։
Պարզվեց.
“Նայեք, թե ինչպես է սպիտակամորթ տղան նվագում մեր սևամորթ երաժշտությունը”…
Դա առաջին հաճոյախոսությունն էր, որ ես երբևէ ստացել էի, և շատ կարևոր..
